نسل دوم بی وای دی سیگال در حالی برای بازار چین آماده می‌شود که نسبت به نسل فعلی فقط با یک تغییر ظاهری روبه‌رو نیستیم. مهم‌ترین تحول این خودرو، انتقال موتور برقی از محور جلو به محور عقب است؛ تغییری که ساختار فنی خودرو را تحت تأثیر قرار داده و در کنار آن، فضای لازم برای اضافه شدن صندوق جلو را نیز فراهم کرده است.
نسخه جدید تازه که در برخی منابع با نام Great Seagull نیز شناخته می‌شود، به موتور ۹۵ کیلوواتی، تعلیق مستقل چنداتصالی در محور عقب و تایرهای عریض‌تر مجهز شده است. البته هنوز ارزش نهایی، زمان عرضه و مشخصات مفصل باتری و شارژ آن به‌صورت رسمی اعلام نشده است.
در نگاه اول، نسل تازه را می‌توان یک هاچ‌بک برقی کوچک با طراحی تجامع‌یافته دانست، اما تحولات اصلی در بخش‌هایی اتفاق افتاده که از بیرون به‌سادگی دیده نمی‌شوند. انتقال موتور به عقب، استفاده از سیستم تعلیق مستقل و بیشتر شدن عرض تایرها، حاکی از آن است BYD در نسل به‌روز صرفاً روی طراحی ظاهری تمرکز نکرده است.
یکی از نتایج مستقیم این تغییر، ایجاد فضای خالی در قسمت جلوی خودرو است. BYD از این فضا برای ایجاد یک صندوق جلو یا فرانت (Frunk) استفاده کرده؛ قابلیتی که در خودروهای برقی بزرگ‌تر رایج‌تر است و در خودروهای برقی شهری ارزان‌بها چین هنوز چندان معمول نیست.
در نسل اول سیگال، یک موتور برقی ۵۵ کیلوواتی روی محور جلو قرار داشت و چرخ‌های جلو را به حرکت درمی‌آوردند. در نسل دوم، موتور به محور عقب منتقل شده و توان آن نیز صعود پیدا کرده است.
داده‌ها منتشرشده در پرونده‌های تأییدیه صنعتی چین، موتور تازه را با کد TZ164XYB معرفی می‌کند. این موتور توسط شرکت Zhengzhou BYD Auto تولید می‌شود و توان آن به ۹۵ کیلووات، معادل حدود ۱۲۷ اسب بخار، رسیده است.
یک نکته مهم این است که گزارش‌ها منتشرشده فعلاً شرح مفصلی درباره ظرفیت باتری، برد حرکتی، گشتاور موتور و زمان شارژ ارائه نمی‌کنند. بنابراین نمی‌توان درباره نحوه عملکرد واقعی خودرو یا برتری آن نسبت به نسل قبلی صرفاً بر پایه رشد توان موتور قضاوت کرد.
انتقال نیروی محرکه از محور جلو به عقب، برای یک خودروی شهری کوچک تغییر قابل‌توجهی محسوب می‌شود. در خودروهای برقی، به دلیل فشردگی مجموعه موتور و انتقال قدرت، قابلیت تغییر معماری نسبت به خودروهای بنزینی بیشتر است.
در نسل تازه سیگال، این آرایش علاوه بر تغییر رفتار دینامیکی خودرو، یک مزیت کاربردی هم ایجاد کرده است: فضای زیر کاپوت جلو دیگر محل قرارگیری موتور نیست و می‌تواند برای حمل وسایل استفاده شود.
البته دیفرانسیل عقب بودن به‌تنهایی به معنای هندلینگ بهتر یا بازده اسپرت‌تر نیست. وزن خودرو، توزیع جرم، تنظیم سیستم تعلیق، تایرها، کنترل کشش و کالیبراسیون سامانه‌های الکترونیکی همگی در رفتار خودرو نقش دارند.
یکی از اصلاحات فنی مهم، جایگزینی محور پیچشی نسل قبلی با سیستم تعلیق مستقل چنداتصالی در عقب است.
در سیستم چنداتصالی، حرکت چرخ‌ها نسبت به بدنه آزادی بیشتری دارد و مهندسان می‌توانند مشخصه‌هایی مانند کنترل حرکات عمودی، پایداری و راحتی را دقیق‌تر تنظیم کنند. البته وجود تعلیق مستقل به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که خودرو سواری بهتری داشته باشد؛ کیفیت تنظیمات و هماهنگی آن با فنربندی و تایرها نیز اهمیت زیادی دارد.
برای خودرویی در این ابعاد، استفاده از چنین ساختاری می‌تواند نشانه‌ای از تلاش بی وای دی برای ارتقای کیفیت سواری و کنترل خودرو باشد، اما ارزیابی نهایی آن به تجربه رانندگی واقعی نیاز دارد.
نسل تازه از تایرهای ۲۰۵/۶۰ R16 استفاده می‌کند و روی رینگ‌های ۱۶ اینچی با طراحی دوگانه چهارپره قرار گرفته‌اند. این ابعاد نسبت به تایرهای باریک‌تر نسل قبلی، صعود محسوسی را مشخص می‌کند.
تایر عریض‌تر می‌تواند سطح تماس بیشتری با مسیر ایجاد کند و در کنترل خودرو مؤثر باشد، اما صعود عرض تایر معمولاً می‌تواند روی مقاومت غلتشی و مصرف انرژی نیز اثر بگذارد. در یک خودروی برقی کوچک، این مبحث اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا مصرف انرژی و برد حرکتی ارتباط مستقیمی با مقاومت غلتشی تایرها دارند.
بنابراین صعود ابعاد تایر را نباید به‌تنهایی یک مزیت مطلق دانست و باید آن را در کنار وزن خودرو، نوع ترکیب لاستیک و تنظیمات سیستم تعلیق تحلیل کرد.
بله. انتقال موتور به محور عقب فضای قسمت جلویی خودرو را آزاد کرده و قابلیت ایجاد صندوق جلو را فراهم کرده است.
BYD هنوز حجم رسمی این قسمت را اعلام نکرده، بنابراین فعلاً نمی‌توان درباره کاربردپذیری آن قضاوت دقیقی داشت. در چنین خودرو کوچکی، حتی یک فضای ذخیره‌سازی نسبتاً کوچک نیز می‌تواند برای نگهداری کابل شارژ، وسایل روزمره یا تجهیزات اضطراری کاربردی باشد.
فضای داخلی Seagull به‌روز نیز بازطراحی شده است. در این خودرو یک فرمان دوشاخه با قسمت پایینی تخت دیده می‌شود و نمایشگر مرکزی به‌صورت شناور روی داشبورد قرار گرفته است.
در بخش میانی داشبورد، برخلاف بسیاری از خودروهای تازه که کنترل‌های اصلی را مفصلاً به نمایشگر منتقل کرده‌اند، تعدادی کلید فیزیکی زیر دریچه‌های تهویه قرار گرفته است. شارژر بی‌سیم تلفن همراه و دو جا لیوانی عمودی نیز در کنسول مرکزی دیده می‌شوند.
یکی از اصلاحات قابل توجه، حذف صفحه آمپر سنتی و حرکت به سمت یک چیدمان ساده‌تر داده‌ها رانندگی است. البته نوع و ابعاد دقیق نمایشگرهای مورد استفاده در تمام تیپ‌ها هنوز به‌طور جامع مشخص نشده است.
بدنه نوین همچنان فرم کلی یک هاچ‌بک شهری کوچک را حفظ کرده، اما تبیینات آن تغییر کرده‌اند. دستگیره‌های مکانیکی نیمه‌مخفی جایگزین دستگیره‌های دقیقاً بیرون‌زن نسل قبلی شده‌اند.
در قسمت عقب نیز چراغ‌های دو تکه زیر یک اسپویلر بزرگ سقفی قرار گرفته‌اند و یک دیفیوزر در بخش پایینی سپر دیده می‌شود. این تحولات بیشتر با هدف ایجاد ظاهری مدرن‌تر انجام شده‌اند و الزاماً به معنی رشد قابلیت‌های آیرودینامیکی خودرو نیستند.
در برخی نمونه‌های آزمایشی نیز یک محفظه لیدار روی سقف دیده شده است. این تجهیزات می‌تواند با سامانه کمک‌راننده DiPilot 300 یا همان God’s Eye B ارتباط داشته باشد و سطح دوم رانندگی کمکی را فراهم کند. با این حال، وجود تجهیزات مذکور در خودروهای آزمایشی را نباید به معنای تجهیز تمام ویرایش‌های تولیدی دانست.
پیش از معرفی رسمی، عکس‌های از خودرو در جریان یک فیلم‌برداری تبلیغاتی باعث شکل‌گیری گمانه‌زنی‌هایی درباره استفاده از نسل دوم باتری Blade و فناوری Flash Charging شد.
با این حال، BYD تاکنون سرعت شارژ یا زمان لازم برای شارژ باتری این خودرو را به‌صورت رسمی اعلام نکرده است. بنابراین اعداد مطرح‌شده درباره شارژ بسیار شتابان را نمی‌توان در مشخصات قطعی خودرو قرار داد.
برای تهیهار، ظرفیت باتری، برد واقعی، توان شارژ AC و DC و نحوه عملکرد خودرو در دمای مختلف اهمیت بیشتری از یک عدد تبلیغاتی مربوط به حداکثر سرعت شارژ دارد.
نسل دوم سیگال از نظر معماری فنی شباهت‌هایی با Geely EX2 دارد که در بازار چین با نام Xingyuan شناخته می‌شود. هر دو خودرو از انتقال قدرت به محور عقب، تعلیق مستقل عقب، صندوق جلو و فاصله محوری ۲۶۵۰ میلی‌متری استفاده می‌کنند.
با این حال، Seagull به‌روز با طول ۴۲۰۵ میلی‌متر، حدود ۷۰ میلی‌متر کشیده‌تر از Geely EX2 است.
شباهت این دو خودرو بیشتر از آن جهت اهمیت دارد که حاکی از آن است معماری محور عقب و سیستم تعلیق مستقل در حال تبدیل شدن به یکی از مسیرهای توسعه خودروهای برقی کوچک چین است.
Seagull از ابتدا در بخش خودروهای برقی شهری اقتصادی قرار داشته است؛ بنابراین نرخ نهایی، برد حرکتی و قابلیتات آن در کنار ابعاد جمع‌وجور، عوامل مهمی برای ارزیابی این خودرو در بازارهای مختلف خواهند بود.
برای بازار ایران نیز صرف داشتن موتور قوی‌تر یا تعلیق مستقل نمی‌توان درباره ارزش سفارش یک خودروی برقی قضاوت کرد. دسترسی به خدمات پس از ارائه، قطعات، زیرساخت شارژ، بها باتری و هزینه تعمیرات در بلندمدت اهمیت زیادی دارند.
از طرف دیگر، اگر نسخه جدید نوین با بها رقابتی وارد بازارهای صادراتی شود، انتقال موتور به عقب و اضافه شدن صندوق جلو می‌تواند آن را از نظر معماری فنی از بسیاری از خودروهای برقی شهری قدیمی‌تر متمایز کند.
تا زمان انتشار گزارش‌ها مورد تحلیل، BYD بها رسمی و زمان عرضه نسل دوم Seagull را اعلام نکرده است. در ادامه گزارش‌ها دقیق مربوط به باتری، برد حرکتی و سرعت شارژ هنوز منتشر نشده‌اند.
به همین دلیل، هرگونه مقایسه ارزشی یا اعلام برد نهایی در این مرحله باید با احتیاط انجام شود. مشخصات تأییدشده فعلی بیشتر روی موتور، ابعاد، سیستم تعلیق، تایرها و معماری به‌روز خودرو متمرکز هستند.
نسل دوم BYD سیگال را نمی‌توان صرفاً یک فیس‌لیفت ظاهری دانست. انتقال موتور ۹۵ کیلوواتی به محور عقب، جایگزینی سیستم تعلیق عقب با ساختار مستقل چنداتصالی، رشد ابعاد تایرها و اضافه شدن صندوق جلو، اصلاحات اساسی در معماری خودرو هستند.
با این حال، برای ارزیابی جامع Seagull نوین هنوز چند قطعه مهم از پازل مشخص نشده است؛ از جمله ظرفیت و نوع باتری، برد رسمی، سرعت شارژ، نرخ و مشخصات دقیق تیپ‌های مختلف. بنابراین فعلاً می‌توان درباره دگرگونی‌ها فنی آن با اطمینان صحبت کرد، اما قضاوت درباره کارایی و ارزش خریداری را باید به زمان انتشار داده‌ها مفصل‌تر و تجربه رانندگی موکول کرد.
منبع ترجمه: carnewschina
اولین نفر باشید که دیدگاه خود را می نویسد
برچسب:
نویسنده: امیر علوی