در نگاه اول متهم اصلی در وجود این مشکل تنظیمات ecu هست. و این سوال در ذهن بوجود میاد که چرا تنظیمان ecu به گونه ای هست که دمای روشن شدن دور آرام فن رو اینقدر بالا گرفته (۹۸ درجه) بالا بودن دمای آب تا این حد علاوه بر اینکه خورندگی رو افزایش میده به علت دما و فشار بالا عمر جنت ها و واشر سرسیلندر رو به شکل موثری کاهش میده جالب اینجاست که برخی دوستان همواره در برابر این سوال جواب میدن که مهندسین پژو جهت بالا بردن استاندارهای الایندگی دما رو افزایش دادن اما این جواب کاملا غیر منطقی هست چرا که اگه مهندسین پژو چنین قصدی داشتن دمای باز شدن ترموستات رو بالا میبردن چون شما اگه ساعتها هم در جاده رانندگی کنید به علت باد خوردن رادیاتور هیچ وقت دمای آب از دمای باز شدن ترموستات بالاتر نخواهد رفت به هر حال اگه پست های مربوطه رو توی تاپیک سیستم خنک کننده بخونید میبینید که بحثهای داغی بین طرفین مطرح شده

تمام ماشینها در حالت کارکرد درجا آلایندگی بیشتری دارن و جدول نسبت اختلاط سوخت و ساختار موتور درونسوز به این شکل هستش و این مشکل در سایر شرایط کارکردی ماشین صدق نمیکنه و در زمان حرکت که جدول AFR وضعیت دیگه ای به خودش میگیره ، بحث آلایندگی هم شرایطش تغییر میکنه.
.
دمای روشن شدن فن ۹۶ – ۷ درجه هستش و ۱۰۰ نیست.
دمای ترموستهات های یورو ۲ که ۷.۴.۴ باشن هم ۸۹ هستش و یورو ۳ ، ۷.۴.۵ هم دمای ۹۱ درجه رو دارن.
ترموستات درجه پایینتر تحت هیچ شرایطی برای این موتور(TU5) و حتیموتور TU3 طراحی نشده اصلاً و این کارهای ماها و مکانیک های ماست اونم به علت سوابق گذشته و اطلاعات همیشه کمی که داریم.
محل قرارگیری سنسور آبی که دمای پشت آمپر از روی اون خونده میشه طوری هستش که تغییرات زیادی رو در هر لحظه نشون میده و داستان بالاتر رفتن درجه آب بعد از خاموش کردن ماشین هم به موضوع بر میگرده.
تنظیم دمای بالاتر برای کارکرد درجا راه حلی هستش که برای کاهش آلایندگی اتخاذ شده و درسته که میتونه قدری استهلاک رو افزایش بده اما در جهت رفع این مشکل هم سیستم خنک کننده بسیار کارآمد طراحی شده که این مشکل رو به حداقل برسونه ، از ساختار و مسیر گذر مایع خنک کننده گرفته تا توان گردش هوای فن الکتریکی و سیستمهای پشتیبان.