برقی‌شدن صنعت خودرو برای برندهای لوکس فقط به معنای جایگزین کردن موتور بنزینی با موتور الکتریکی نیست. برای شرکتی مانند بنتلی، مسئله اصلی این است که در زمان کنار گذاشتن موتورهای حجیم و صدای آشنای V8، همچنان همان تجربه‌ای را ارائه کند که مشتری از یک خودروی فوق‌لوکس انتظار دارد.
در گروه فولکس‌واگن، این چالش برای برندهایی مانند پورشه، آئودی، لامبورگینی و بنتلی مسیرهای متفاوتی داشته است. پورشه با عرضه خودروهای برقی به‌سراغ جایگزینی مستقیم برخی محصولات موجود رفته، آئودی چند محصول برقی را در سبد خود دارد و لامبورگینی سرعت حرکت به سمت خودروهای تمام‌برقی را افت داده است.
بنتلی اما با تورکال رویکرد متفاوتی را دنبال می‌کند. این خودرو قرار نیست صرفاً نسخه جدید برقی یک بنتلی موجود باشد؛ بلکه به‌عنوان یک مدل به‌روز، جایگاه مستقلی در خانواده این برند پیدا کرده است. خود بنتلی نیز تورکال را چهارمین خط تولید فعلی خود در کنار کانتیننتال GT، فلایینگ اسپر و بنتایگا معرفی می‌کند.
تورکال یک شاسی‌بلند لوکس تمام‌برقی است که در رده خودروهای گران‌ارزش و بزرگ قرار می‌گیرد. ویرایش استاندارد این خودرو از دو موتور برقی استفاده می‌کند و در مشخصات رسمی بنتلی، توان آن ۸۲۱ اسب‌بخار و گشتاور آن ۱۱۵۵ نیوتن‌متر انتشار یافته است. ویرایش تورکال S نیز با ۸۸۸ اسب‌بخار و ۱۳۵۰ نیوتن‌متر، قدرتمندترین بنتلی تولید انبوه معرفی شده است.
با این حال، نکته مهم در مورد تورکال صرفاً قدرت موتور نیست. فلسفه این خودرو بیشتر بر ترکیب شتاب بالا، راحتی، کیفیت ساخت و تجربه لوکس متمرکز شده است؛ یعنی همان عواملی که بخش مهمی از هویت بنتلی را تشکیل می‌دهند.
ارقام رسمی فعلی بنتلی برای تورکال و تورکال S بیانگر است که هر دو نسخه جدید از باتری ۱۱۳.۲ کیلووات‌ساعتی استفاده می‌کنند و برد اعلامی آنها به ۶۰۰ کیلومتر می‌رسد. بنتلی برای شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد نیز زمان ۱۶ دقیقه را اظهار داشته است.
در خودروهای برقی لوکس، شتاب دیگر مزیتی کمیاب نیست. به لطف گشتاور فوری موتورهای الکتریکی، حتی شاسی‌بلندهای سنگین نیز می‌توانند شتابی در حد خودروهای اسپرت ارائه دهند.
تورکال استاندارد می‌تواند در ۳.۴ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. این رقم در تورکال S به ۲.۹ ثانیه افت پیدا می‌کند. نسخه جدید S در صورت فعال بودن سیستم Launch Control به شتاب صفر تا ۶۰ مایل بر ساعت در ۲.۸ ثانیه می‌رسد.
با وجود این اعداد، رویکرد بنتلی با رقابت مستقیم بر سر بیشترین قدرت یا کمترین زمان شتاب متفاوت است. برای مشتری چنین خودرویی، شتاب بخشی از تجربه خودروست، نه الزاماً معیار اصلی انتخاب.
بنتلی برای تورکال بردی تا ۶۰۰ کیلومتر بیان کرده است. این رقم طبق چرخه WLTP است و نباید آن را معادل برد واقعی در تمام شرایط رانندگی دانست.
سرعت بالا، دمای هوا، استفاده از سیستم تهویه، وزن سرنشینان و بار، نوع مسیر و سبک رانندگی همگی روی برد واقعی خودروهای برقی اثر می‌گذارند.
از طرف دیگر، سرعت شارژ تورکال می‌تواند بخشی از نگرانی مربوط به برد را کم شدن دهد. بنتلی عنوان کرده است که خودرو با شارژر مناسب می‌تواند باتری را از ۱۰ به ۸۰ درصد در ۱۶ دقیقه شارژ کند. از سوی دیگر در یک ایستگاه شارژ ۳۵۰ کیلوواتی، توانایی اضافه شدن بیش از ۲۴۰ کیلومتر برد در ۱۰ دقیقه تأیید شده است.
بنابراین در مورد خودروهای برقی گران‌ارزش، فقط ظرفیت باتری اهمیت ندارد؛ سرعت بازگشت خودرو به جاده نیز بخش مهمی از تجربه مالکیت است.
بنتلی تورکال از سامانه تعلیق فعال و کنترل غلتش موسوم به Bentley Active Ride استفاده می‌کند. در این سیستم، هر چرخ به مجموعه‌ای از تجهیزات کنترل‌شونده مجهز است تا رفتار سیستم تعلیق با شرایط رانندگی تغییر کند.
هدف چنین سامانه‌ای فقط صعود قابلیت عبور با سرعت از پیچ‌ها نیست. در یک بنتلی، کنترل حرکات بدنه باید هم‌زمان با حفظ راحتی سرنشینان انجام شود.
تورکال S علاوه بر این، به فرمان‌پذیری چرخ‌های عقب نیز مجهز است. در سرعت‌های پایین، چرخ‌های عقب در جهت مخالف چرخ‌های جلو می‌چرخند تا شعاع گردش خودرو نزول پیدا کند. بنتلی شعاع گردش ۱۱ متر را برای این مدل خبر داده است. در سرعت‌های بالاتر، چرخ‌های عقب در جهت چرخ‌های جلو حرکت می‌کنند تا پایداری و تغییر مسیر نرم‌تر شود.
یکی از دشوارترین بخش‌های برقی کردن یک برند لوکس، طراحی خودرو است. بسیاری از خودروهای برقی برای رسیدن به بازده آیرودینامیکی بهتر، به سمت فرم‌های بسیار نرم و یکدست رفته‌اند.
بنتلی در تورکال تلاش کرده از این الگو فاصله بگیرد.
جلوپنجره بزرگ و عمودی، فرم کلی بدنه، گلگیرهای برجسته و خطوط عضلانی باعث شده تورکال از فاصله دور نیز یک شاسی‌بلند لوکس با هویت مشخص به نظر برسد. جلوپنجره موسوم به Floating Diamond Grille نیز از ۷۶ الماس LED دست‌ساز تشکیل شده که هنگام باز شدن خودرو روشن می‌شوند.
در قسمت عقب نیز طراحی سقف و حجم‌دهی بدنه تلاش می‌کند به برخی از عناصر تاریخی بنتلی اشاره داشته باشد. بنابراین طراحان صرفاً یک شاسی‌بلند برقی با نشان بنتلی نساخته‌اند؛ بلکه تلاش کرده‌اند زبان طراحی تازهی برای این برند شکل دهند.
در کابین، تمرکز بیشتر از آنکه روی تعداد نمایشگرها باشد، روی کیفیت مواد و تجربه سرنشینان قرار گرفته است.
بنتلی برای تورکال از چرم، روکش‌های چوبی و در برخی ادیشن‌ها مواد دیگری مانند کربن‌فایبر استفاده کرده است. صندلی‌های جلو نیز به تنظیم برقی ۱۶ جهته، گرم‌کن، تهویه و ماساژ مجهز هستند. در بخش صوتی، سیستم استاندارد ۱۶ بلندگو با توان ۶۲۰ وات ارائه می‌شود و فرصت سفارش سیستم Naim for Bentley با ۲۸ بلندگو و توان ۱۷۸۰ وات نیز وجود دارد.
در اینجا یک تصمیم طراحی جالب هم دیده می‌شود: تورکال برخلاف برخی خودروهای لوکس به‌روز، نمایشگر اختصاصی برای سرنشین جلو ندارد.
این تصمیم با فلسفه‌ای هم‌خوان است که فناوری باید در خدمت تجربه خودرو باشد، نه اینکه تمام توجه سرنشینان را به خود جلب کند. در یک خودروی فوق‌لوکس، این رویکرد می‌تواند به اندازه اضافه کردن یک نمایشگر بزرگ اهمیت داشته باشد.
بنتلی در تورکال از فناوری‌های مختلفی برای ساده‌تر کردن استفاده روزمره بهره گرفته است.
یکی از نمونه‌های جالب، سیستم کمک به پارک و حرکت معکوس است. خودرو می‌تواند مسیر طی‌شده را برای کمک به حرکت معکوس و پارک به خاطر بسپارد و در برخی شرایط، مسیر مشخصی را برای رسیدن به محل پارک دنبال کند.
سیستم‌های کمک‌راننده نیز در تورکال حضور دارند، اما نکته قابل توجه این است که فناوری در طراحی این خودرو تا حد قابلیت در پس‌زمینه قرار گرفته است. حتی بنتلی برای تغییر فضای کابین از قابلیتی استفاده کرده که تنظیماتی مانند نورپردازی، صندلی، تهویه و صدای کابین را با حالت رانندگی هماهنگ می‌کند.
یکی از چالش‌های عجیب خودروهای برقی برای برندهایی مانند بنتلی، حذف صدای موتور احتراقی است.
در یک خودروی اقتصادی، این مسئله ممکن است اهمیت چندانی نداشته باشد؛ اما برای برندی که بخش مهمی از هویت آن با موتورهای بزرگ و صدای آنها گره خورده، مسئله متفاوت است.
بنتلی برای تورکال به‌جای شبیه‌سازی مستقیم صدای موتور، از صدای سازهای واقعی استفاده کرده است. این شرکت از اجرای نوازندگان و الگوهایی الهام گرفته که قرار است حس تغییر بار موتور و بیشتر شدن شدت حرکت را تداعی کند. در برآیند، صدای تولیدشده قرار نیست دقیقاً صدای یک V8 را تقلید کند، بلکه تلاشی برای ایجاد یک امضای صوتی متناسب با دوران برقی بنتلی است.
این شاید مهم‌ترین نکته برای درک فلسفه تورکال باشد.
اگر یک خودروی برقی دقیقاً جایگزین محصولی شود که مشتریان سال‌ها با موتور بنزینی آن را شناخته‌اند، احتمالاً بخشی از سفارشاران تغییر را به‌عنوان از دست دادن بخشی از هویت خودرو تجربه خواهند کرد.
اما تورکال در خانواده بنتلی جایگاه مستقلی دارد. این خودرو به‌عنوان چهارمین خط تولید بنتلی معرفی شده و قرار نیست صرفاً ویرایش برقی بنتایگا یا یکی دیگر از مدل‌های فعلی باشد.
این استراتژی به بنتلی اجازه می‌دهد مشتری به‌روزی را هدف قرار دهد؛ کسی که یک خودروی برقی لوکس می‌خواهد، اما الزاماً به دنبال ادیشن برقی یک مدل قدیمی نیست.
برچسب:
نویسنده: امیر علوی