راهنمای تصویری نصب دتکتور دود اعلام حریق

برای نصب دتکتور دود، بهترین مکان مرکز سقف است (حداقل ۱۰ سانتی‌متر دورتر از تقاطع دیوار و سقف). اگر سنسور را روی دیوار نصب می‌کنید، فاصله آن تا سقف باید بین ۱۰ تا ۳۰ سانتی‌متر باشد. مراحل نصب شامل ۴ قدم ساده است: ۱. علامت‌گذاری جای پیچ‌های پایه روی سقف ۲. سوراخ‌کاری با دریل و قرار دادن رولپلاک ۳. پیچ کردن پایه ۴. چرخاندن و قفل کردن دتکتور روی قاب پایه.

نکته مهم: برای جلوگیری از آلارم کاذب، دتکتور دود را حداقل ۳ متر دورتر از آشپزخانه و ۱ متر دورتر از حمام نصب کنید.

آموزشگاه فن آموزان در دپارتمان برق خود دوره های مهارتی کوتاه مدت از جمله دوره های آموزش نصب اعلام حریق را بصورت صفر تا صد عملی در کارگاههای مجهز برگزار می کند. تمامی کلاسهای این آموزشگاه تحت نظارت سازمان فنی و حرفه ای و با اعطای مدرک بین المللی می باشد. برای مشاهده سرفصل های دوره اعلام حریق متعارف بر روی تصویر زیر کلیک نمایید:

از آنجا که دود همیشه به سمت بالا حرکت می‌کند، بهترین نقطه برای نصب دتکتور دود، بالاترین ارتفاع ممکن روی دیوار یا مرکز سقف است. کارشناسان ایمنی توصیه می‌کنند دتکتورهای دود را در نقاطی دورتر از درب‌های خروجی و دریچه‌های تهویه هوا نصب کنید تا جریان هوا مانع رسیدن دود به سنسور نشود. (توجه داشته باشید که قوانین نصب دتکتور مونوکسید کربن متفاوت است که در ادامه تحلیل می‌کنیم).

از سوی دیگر توصیه می شود هنگامی که حسگر را بر روی سقف  نصب می کنید ، حداقل 10 سانتی متر با دیوار فاصله داشته باشد و اگر آن را روی دیوار نصب می کنید حداقل 10 سانتی متر با سقف فاصله داشته باشد.

گاز مونوکسید کربن چگالی و وزنی تقریباً مشابه هوا دارد و برخلاف دود (که بالا می‌رود)، به طور یکنواخت در کل فضای اتاق پخش می‌شود. بنابراین، برای نصب دتکتور مونوکسید کربن محلی را انتخاب کنید که سنسور تمیز بماند و دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی باشد.

قرار دادن دتکتورهای دود در نزدیکی محل خواب و در راهروهای هر طبقه از خانه بسیار مهم است. در مقابل، برای پوشش خطرات وسایل گرمایشی مانند بخاری یا شومینه گازی، باید از دتکتور مونوکسید کربن در نزدیکی آن‌ها استفاده کنید.

نکته بسیار مهم دیگر این است که هرگز دتکتور دود را مستقیماً داخل آشپزخانه نصب نکنید. طبق استانداردهای ایمنی (مانند NFPA)، برای جلوگیری از آلارم‌های کاذب، دتکتور دود باید حداقل ۳ متر از وسایل پخت‌وپز و حداقل ۱ متر از درب محیط‌های تولیدکننده بخار (مثل حمام و رختشورخانه) فاصله داشته باشد.

  پایه دتکتور (حلقه نصب) را روی محل مورد نظر قرار دهید و جای سوراخ‌ها را با مداد علامت بزنید.

با استفاده از دریل، روی علامت‌ها سوراخ‌های کوچکی ایجاد کرده و رولپلاک‌ها را داخل آن‌ها قرار دهید.

  پایه نصب را با پیچ روی سقف یا دیوار محکم کنید.

بدنه اصلی دتکتور را روی پایه قرار داده و بچرخانید تا دقیقاً قفل شود.

به طور متداول حسگر های خود را تست کنید. دکمه ی تست را فشار دهید تا صدایی بلند از حسگر خارج شود. اگر صدایی ایجاد نشد و یا صدا خفه و نامفهوم بود باید باتری ها را مرور کرده و در صورت لزوم آن ها را تعویض کنید. برای آزمایش حسگر های دود می توانید از دود ساختگی نیز استفاده کنید .

برای اطمینان از بازده صحیح سیستم، باتری دتکتورهای معمولی را حتماً سالی یک‌بار تعویض کنید (مگر اینکه از دتکتورهای دارای باتری لیتیومی ۱۰ ساله استفاده می‌کنید). همیشه پس از تعویض باتری، دکمه تست دستگاه را فشار دهید تا از صحت بازده آن مطمئن شوید.

نکته بسیار مهم درباره دتکتور مونوکسید کربن: سنسورهای الکتروشیمیایی داخل دتکتورهای مونوکسید کربن، دارای طول عمر مشخصی (معمولاً بین ۵ تا ۷ سال) هستند. برخلاف تصور اشتباه برخی افراد، این سنسورها قابلیت شارژ مجدد یا پر کردن مواد شیمیایی را ندارند. پس از اتمام عمر مفید دستگاه که معمولاً با بوق ممتد یا چشمک‌زن خاصی هشدار داده می‌شود، باید کل دستگاه دتکتور مونوکسید کربن را تعویض کنید.

نوشته راهنمای تصویری نصب دتکتور دود اعلام حریق اولین بار در آموزشگاه فنی و حرفه ای فن آموزان. پدیدار شد.