مارسیِن GT تازهترین پروژه شرکت مارک فیلیپ گمبالا است که بر پایه پورشه ۹۱۱ نسل ۹۹۲ شکل گرفته و برخلاف ویرایش آفرودی مارسیِن، با تمرکز مفصل بر رانندگی جادهای توسعه یافته است. این خودرو در تعداد محدود ۳۰ دستگاه تولید میشود و هر دستگاه آن از یک پورشه ۹۱۱ توربو یا توربو S بهعنوان خودروی پایه آغاز شده و سپس با استفاده از حدود ۱۵۰۰ قطعه اختصاصی بازطراحی میشود. بدنه مفصلاً فیبرکربنی، شاسی اختصاصی، سامانه آیرودینامیک فعال و پیشرانه تقویتشده توسط روف از مهمترین اصلاحات این پروژه هستند.
مارسیِن GT را نمیتوان صرفاً یک ویرایش تیونینگشده از پورشه ۹۱۱ دانست. ساختار این خودرو اگرچه همچنان به ۹۱۱ توربو یا توربو S وابسته است، اما بخش قابل توجهی از اجزای بدنه، سیستم تعلیق، آیرودینامیک، پیشرانه و کابین برای رسیدن به شخصیت متفاوتی بازطراحی شدهاند.
نسخه جدید GT در مقایسه با مارسیِن اولیه، مسیر جامعاً متفاوتی را دنبال میکند. مدل قبلی با قابلیت استفاده در مسیرهای خارج از جاده شناخته میشد، اما GT برای آسفالت طراحی شده است. هدف اصلی پروژه، ترکیب قابلیت استفاده در سفرهای جادهای با بازدهی در سطح خودروهای سوپراسپرت است.
تولید این خودرو به ۳۰ دستگاه محدود شده و نخستین نمونه در مرداد ۱۴۰۵ و در جریان رویداد Pebble Beach Concours d’Elegance معرفی میشود. تحویل نخستین خودروها نیز برای اواخر سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
بدنه مارسیِن GT تقریباً بهطور جامع با قطعات فیبرکربنی ساخته شده است. بیش از ۱۰۰ قطعه اختصاصی در ساخت بدنه به کار رفته که تنها به گلگیرها و پنلهای اصلی محدود نمیشوند و بخشهایی مانند کانالهای عبور هوا، آینهها، پوشش داخلی گلگیرها و قسمت عقب بدنه را نیز شامل میشوند.
استفاده گسترده از فیبرکربن باعث شده وزن خودرو نسبت به ۹۱۱ توربو S استاندارد حدود ۷۵ کیلوگرم افت پیدا کند. این نزول وزن در خودرویی با چنین سطحی از قدرت، از نظر شتاب، ترمزگیری و تغییر مسیر اهمیت دارد.
در نمای جلو، ورودیهای هوای بزرگتر بخشی از طراحی نوین را تشکیل میدهند. روی سقف نیز یک ورودی هوا قرار گرفته و ورودیهای دیگری در بخشهای جانبی بدنه برای مدیریت جریان هوا در نظر گرفته شدهاند. کف دقیقاً فیبرکربنی خودرو نیز به شکلی طراحی شده که جریان هوا را در قسمت زیرین کنترل و مسیر آن را به سمت دیفیوزر عقب هدایت کند.
یکی از بخشهای متفاوت مارسیِن GT، سامانه آیرودینامیک فعال آن است. دریچههای فعال روی گلگیرهای جلو میتوانند بخشی از فشار هوای ایجادشده در محفظه چرخها را تخلیه کنند. در قسمت عقب نیز یک بال فعال بزرگتر قرار گرفته که علاوه بر ایجاد نیروی رو به پایین، در شرایط لازم میتواند بهعنوان ترمز هوایی عمل کند.
محل قرارگیری باک سوخت نیز در بخش مرکزی خودرو انتخاب شده تا توزیع جرم بهتر مدیریت شود. این اطلاعات بیانگر است که طراحی بدنه در این پروژه صرفاً با هدف متفاوتکردن ظاهر ۹۱۱ انجام نشده و نحوه عملکرد آیرودینامیکی نیز نقش مهمی داشته است.
یکی از مهمترین تفاوتهای مارسیِن GT با یک پورشه ۹۱۱ استاندارد، شاسی و سیستم تعلیق آن است. این خودرو با همکاری شرکت KW Automotive به سیستم تعلیق نوینی مجهز شده که در جلو از ساختار دو جناقی و در عقب از سیستم چنداتصالی استفاده میکند.
کمکفنرهای الکترونیکی این خودرو از فناوری DDC V5 شرکت KW بهره میبرند و میتوانند میزان فشردهشدن و بازگشت کمکفنر را بهصورت مستقل تنظیم کنند. این تنظیمات در حدود ۰.۰۲ ثانیه نسبت به شرایط مسیر و ورودی راننده تغییر میکنند؛ بنابراین سیستم تعلیق میتواند میان راحتی و کنترل بدنه، متناسب با شرایط رانندگی، تعادل ایجاد کند.
ارتفاع استاندارد خودرو حدود ۹۹ میلیمتر است. برای عبور از رمپهای تند یا سرعتگیرها نیز سیستم بالابر محور جلو میتواند ارتفاع قسمت جلویی را حدود ۶۱ میلیمتر صعود دهد. این قابلیت برای خودرویی با ارتفاع کم، کاربرد عملی قابل توجهی دارد.
راننده میتواند حالتهای مختلف رانندگی را از روی فرمان انتخاب کند. این حالتها روی کارایی کمکفنرها، تنظیمات گیربکس و نقشه نحوه عملکرد موتور تأثیر میگذارند.
در بخش چرخها نیز رینگهای فورجکاریشده ۲۰ اینچی در جلو و ۲۱ اینچی در عقب نصب شدهاند. تایرهای میشلن Pilot Sport Cup 2 نیز در ابعاد ۲۷۵/۳۵ در محور جلو و ۳۳۵/۳۰ در محور عقب استفاده میشوند. این ترکیب بیشتر بر چسبندگی و نحوه عملکرد در رانندگی اسپرت تمرکز دارد تا استفاده روزمره در شرایط مختلف.
پیشرانه مارسیِن GT همچنان از معماری شش سیلندر تخت توربوشارژ دوقلو استفاده میکند، اما برای دستیابی به توان بالاتر، اصلاحات مهمی در بخش توربوشارژرها، نرمافزار مدیریت موتور و تنظیمات گیربکس انجام شده است.
توسعه و تنظیم این مجموعه با همکاری شرکت روف اتوموبیل انجام شده است؛ شرکتی که سابقه طولانی در تقویت محصولات پورشه دارد. خروجی اعلامشده برای ادیشن اصلی بیش از ۸۳۰ اسب بخار و بیش از ۹۳۱ نیوتنمتر گشتاور است و نیرو از طریق سیستم چهارچرخ محرک به هر چهار چرخ منتقل میشود.
بازده اعلامشده نیز مشخص میکند که مارسیِن GT در دسته خودروهای فوقشتابان قرار میگیرد. این خودرو میتواند در ۲.۴ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۶۰ مایل بر ساعت برسد و حداکثر سرعت آن حدود ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت تأیید شده است.
برای مشتریانی که نحوه عملکرد بیشتری میخواهند، یک مرحله تقویتی دیگر نیز در دست توسعه است که میتواند قدرت پیشرانه را به بیش از ۹۰۰ اسب بخار برساند. این ویرایش در زمان ارائه گزارشها اولیه هنوز در مرحله توسعه قرار دارد.
سیستم اگزوز نیز بهصورت اختصاصی برای این خودرو طراحی شده است. مارسیِن GT به یک مجموعه چهارخروجی تمام تیتانیومی ساخت آکراپوویچ مجهز میشود.
استفاده از تیتانیوم علاوه بر افت وزن، به سازندگان اجازه داده طراحی بخش عقب خودرو و قابلیت صوتی پیشرانه را نیز تغییر دهند. در کنار آن، طراحی کف فیبرکربنی باعث میشود جریان هوا در قسمت زیر خودرو بهتر مدیریت شود و مسیر آن تا دیفیوزر عقب شکل منظمتری داشته باشد.
در داخل کابین، طراحی بیشتر از آنکه بر تواناییات متعدد تمرکز داشته باشد، روی ایجاد فضایی اسپرت و اختصاصی متمرکز است. کنسول مرکزی در ارتفاع بیشتری قرار گرفته و دستهدنده آلومینیومی آن از طراحی پورشه Carrera GT الهام گرفته است.
برای دستهدنده فرصت انتخاب روکش فیبرکربن یا چوب ماهون نیز وجود دارد. پوشش اصلی کابین از آلکانترا است و تهیهار میتواند بستههای فیبرکربنی داخلی را نیز سفارش دهد.
یک رولبار با طراحی نزدیک به خودروهای کلاباسپرت نیز بهصورت سفارشی قابل انتخاب است. این قطعه میتواند با رنگ، چرم، آلکانترا یا فیبرکربن بدون پوشش ارائه شود. روی کنسول هر خودرو نیز پلاک شمارهدار اختصاصی نصب میشود تا محدودبودن تیراژ این پروژه در داخل کابین نیز قابل تشخیص باشد.
نمونه معرفیشده دارای کابین آلکانترای خاکستری تیره، صندلیهای سطلی فیبرکربنی و دوخت، کمربندها و اطلاعات نشانگرهای داخلی با رنگ شامپاینی است. رنگ بدنه این نمونه نیز از نوعی رنگ چهارلایه با نام Aiversary Liquid Champagne Gold انتخاب شده است.
بها پایه مارسیِن GT برابر با ۷۷۰ هزار یورو تأیید شده است. این رقم شامل مالیات، عوارض، هزینه حملونقل و در ادامه خودروی پورشه ۹۱۱ اهداکننده نمیشود؛ بنابراین هزینه نهایی تهیه یک دستگاه جامع، بالاتر از این مبلغ خواهد بود.
تولید تنها ۳۰ دستگاه نیز جایگاه این خودرو را از یک محصول تولید انبوه جدا میکند. در واقع، بخش مهمی از ارزش مارسیِن GT صرف تیراژ بسیار محدود، قطعات اختصاصی و حجم بالای اصلاحات نسبت به ۹۱۱ پایه میشود.
مارسیِن GT از نظر فنی مجموعهای از خصوصیتهای قابل توجه دارد، اما ارزیابی آن باید در چارچوب یک خودروی تولید محدود انجام شود.
مزایای اصلی این پروژه عبارتاند از:
در مقابل، بها بسیار بالا، هزینه جداگانه خودروی پایه و تیراژ محدود باعث میشود مارسیِن GT بیشتر یک پروژه کلکسیونی و نحوه عملکردمحور باشد تا خودرویی که با معیارهای اقتصادی یا استفاده روزمره سنجیده شود. تایرهای نحوه عملکردی و ارتفاع پایین بدنه نیز بیشتر با هدف رانندگی اسپرت انتخاب شدهاند و لزوماً برای تمام شرایط استفاده روزانه بهترین گزینه نیستند.
در مجموع، مارسیِن GT را باید یک برداشت جامعاً متفاوت از فرمول پورشه ۹۱۱ توربو دانست. این خودرو از یک طرف بخش مهمی از تواناییهای ۹۱۱ را حفظ میکند و از طرف دیگر با بدنه فیبرکربنی، شاسی بازطراحیشده، آیرودینامیک فعال و پیشرانه تقویتشده، فاصله زیادی با خودروی پایه میگیرد. محدودیت تولید ۳۰ دستگاه و بها ۷۷۰ هزار یورویی نیز مشخص میکند که مخاطب اصلی آن خریداریار معمولی نیست، بلکه مجموعهای از مشتریان خاص و علاقهمندان خودروهای تولید محدود و بسیار قدرتمند هستند.
منبع ترجمه : motor1
اولین نفر باشید که دیدگاه خود را می نویسد
برچسب:
نویسنده: امیر علوی