شتابانترین و دقیقترین روش تست خازن کولر گازی، استفاده از قابلیت خازنسنج مولتیمتر است. ابتدا برق اصلی دستگاه را دقیقاً قطع کرده و برای جلوگیری از برقگرفتگی، پایههای خازن را با یک مقاومت سیمی تخلیه کنید. سپس مولتیمتر را روی حالت ظرفیتسنج یا فاراد قرار داده و پرابها را به پایههای مشترک (C) و کمپرسور (HERM) متصل کنید. عدد نمایشدادهشده روی نمایشگر باید با عدد چاپشده روی بدنه خازن مطابقت داشته باشد و نهایتاً در محدوده تلرانس ۵٪± اختلاف داشته باشد. اگر عدد خوانده شده کمتر از این مقدار است یا بدنه قطعه باد کرده و روغنریزی دارد، خازن معیوب است و باید فوراً تعویض شود.
وقتی خازن افت ظرفیت پیدا میکند یا جامعاً از کار میافتد، نحوه عملکرد دستگاه تغییر میکند و این تحولات معمولاً به شکل باد گرم پنل داخلی، روشن نشدن موتور فن کندانسور، صدای وزوز یا هوم از یونیت خارجی و پریدن مکرر فیوز هنگام استارت کولر گازی ظاهر میشوند. اگر موتور فن کندانسور روشن نشود و فقط صدای وزوز از آن شنیده شود، احتمال ضعیف شدن خازن راهانداز فن وجود دارد؛ در این حالت باید ظرفیت خازن بین پایههای C و FAN ارزیابی شود. از طرف دیگر، صدای هوم از کمپرسور و سپس تقه اورلود حاکی از آن است که کمپرسور برای استارت تلاش میکند، اما توان کافی برای روشن شدن ندارد.
بروز این علائم میتواند به شرایط کاری نامناسب و انتخاب نادرست خازن مربوط باشد. گرمای زیاد، بهخصوص زمانی که کندانسور زیر تابش مستقیم آفتاب قرار دارد، استهلاک خازن را بیشتر شدن میدهد. از طرفی، کثیف بودن فینهای کندانسور باعث افت دفع حرارت و صعود دمای محفظه میشود و در خروجی عمر خازن کم شدن پیدا میکند. نوسانات مداوم برق شهری نیز میتواند به دیالکتریک داخلی خازن آسیب بزند. علاوه بر این اگر ظرفیت خازن با نیاز موتور مطابقت نداشته باشد، فشار بیشتری به موتور و خازن وارد میشود؛ برای مثال، نصب خازن ۶۰ میکروفاراد روی موتوری که به خازن ۵۰ میکروفاراد نیاز دارد، میتواند خرابی زودهنگام هر دو قطعه را به دنبال داشته باشد.
نکته مهم: این علائم همیشه به معنای خرابی خازن نیستند و ممکن است در اثر سوختن یا گیرپاژ و دربرآیند از کار افتادن کمپرسور نیز ایجاد شوند. برای تشخیص آنها از یکدیگر، ابتدا یک خازن سالم با ظرفیت مفصلاً مشابه نصب کنید. اگر کمپرسور همچنان استارت نخورد، آمپر استارت بهشدت بالا باشد، فیوز بپرد یا اورلود عمل کند، احتمال خرابی یا گیرپاژ کمپرسور وجود دارد و باید مقاومت سیمپیچها و اتصال آنها به بدنه ارزیابی شود.
پیش از اتصال مولتیمتر و شروع کار اندازهگیری، ابتدا باید خازن را از نظر ایمنی و سلامت ظاهری ارزیابی کنید. رعایت این موارد خطر برقگرفتگی را افت میدهد و کمک میکند پیش از انجام تست، خرابیهای ظاهری و واضح خازن را شناسایی کنید:
بسیاری از مواقع نیازی به اندازهگیری دقیق نیست و ایراد خازن از ظاهر آن مشخص میشود. سطح بالایی خازن در حالت عادی دقیقاً تخت است؛ بنابراین اگر این قسمت برآمده یا قارچیشکل شده باشد، میتواند نشاندهنده آسیب داخلی در اثر حرارت بالا یا نوسان برق باشد و خازن باید تعویض شود. نشت مایع روغنی یا دیالکتریک از اطراف ترمینالها نیز نشانه آسیب داخلی قطعه است. در ادامه زنگزدگی شدید پایهها، سوختگی و سیاهی اطراف فیشها یا بوی تند پلاستیک سوخته میتواند نشاندهنده خرابی فیزیکی خازن باشد. در صورت مشاهده هر یک از این موارد، بهتر است بهجای تست بیشتر، خازن را تعویض کنید.
خازن کولر گازی حتی پس از قطع برق میتواند ولتاژ بالایی را در خود ذخیره کند و تماس مستقیم با پایههای آن خطر برقگرفتگی دارد. بنابراین اصولیترین روش تخلیه، استفاده از یک مقاومت سیمی با مقدار 20kΩ و توان 2W تا 5W است. دو سر مقاومت را با گیره سوسماری به پایههای خازن متصل کنید و چند ثانیه صبر کنید تا بار الکتریکی بهتدریج تخلیه شود. در خازنهای دوبل سهپایه نیز این کار را ابتدا بین پایههای C و HERM و سپس بین C و FAN انجام دهید.
نکته مهم: هنگام تخلیه بار، از اتصال مستقیم پایههای خازن با پیچگوشتی یا ابزار فلزی خودداری کنید؛ تخلیه ناگهانی میتواند باعث ایجاد جرقه و آسیب به خازن و اتصالات آن شود.
برای تشخیص دقیق سلامت خازن کولر گازی، میتوان از روشهای مختلفی مانند اندازهگیری ظرفیت، ارزیابی مقاومت و تست بازده خازن در زمان کارکرد کمپرسور استفاده کرد. در ادامه، هر یک از این روشها را با جزییات جامع مرور میکنیم:
نکته مهم 1: قبل از انجام تست، مشخصات درجشده روی بدنه خازن را مرور کنید و خروجی تست را با توجه به این اعداد مرور کنید. ظرفیت خازن با واحد میکروفاراد (μF) مشخص میشود و در خازنهای دوبل، دو مقدار مانند ۴۵/۵ μF درج میشود که عدد بزرگتر مربوط به کمپرسور و عدد کوچکتر مربوط به فن است. ولتاژ کاری خازن نیز معمولاً ۴۰۰ یا ۴۵۰ VAC است؛ در ادامه اگر روی خازن تلرانس ۵٪± درج شده باشد، یعنی ظرفیت واقعی آن میتواند تا ۵ درصد بیشتر یا کمتر از مقدار نوشتهشده باشد و همچنان در محدوده مجاز قرار بگیرد.
نکته مهم 2: در خازنهای دوبل، پایهها با حروف C، HERM و FAN مشخص میشوند؛ پایه C ترمینال مشترک، HERM مربوط به کمپرسور و FAN مربوط به موتور فن است. اگر نوشتههای روی خازن پاک شده باشد، میتوانید با توجه به تعداد فیشهای فلزی هر پایه نیز آنها را تشخیص دهید. پایهای که بیشترین فیش، معمولاً ۴ عدد دارد، پایه مشترک C است؛ پایه دارای ۳ فیش مربوط به کمپرسور و پایهای با کمترین فیش، معمولاً ۱ یا ۲ عدد، مربوط به فن است. با شناسایی صحیح پایهها، پرابهای مولتیمتر را روی ترمینالهای درست قرار دهید تا از خطا در اندازهگیری جلوگیری شود.
این روش، استانداردترین و مطمئنترین راه برای ارزیابی وضعیت واقعی خازن است. برای انجام صحیح این تست، مراحل زیر را بهترتیب انجام دهید:
نکته مهم: دمای بدنه خازن مستقیماً بر مقدار ظرفیت اندازهگیریشده تأثیر میگذارد. اگر کولر تازه خاموش شده و خازن داغ است، حداقل ۱۵ دقیقه صبر کنید تا قطعه به دمای محیط برسد؛ در غیر این صورت، خطای حرارتی ممکن است باعث شود یک خازن سالم در نمایشگر مولتیمتر ضعیفتر نشان داده شود و بیدلیل نیاز به تعویض پیدا کند.
وقتی مولتیمتر شما قابلیت اندازهگیری ظرفیت خازن را ندارد، میتوانید با استفاده از حالت مقاومت، وضعیت خازن را مرور کنید. در این روش از روند شارژ شدن خازن توسط باتری داخلی مولتیمتر کمک میگیریم. سلکتور را روی بالاترین رنج مقاومت، مثلاً محدوده مگااهم، قرار دهید. سپس پرابها را به پایههای C و HERM متصل کنید. اگر خازن سالم باشد، مقدار مقاومت ابتدا پایین است و با شارژ شدن خازن بهتدریج رشد پیدا میکند تا در نهایت عبارت OL یا نماد بینهایت نمایش داده شود.
در مرحله بعد جای پرابها را با یکدیگر عوض کنید و دوباره همین روند را ارزیابی کنید. اگر عدد مقاومت از مقدار پایین شروع کار شود و بهتدریج بیشتر شدن یابد و در نهایت OL نمایش داده شود، خازن از نظر اتصال داخلی وضعیت مناسبی دارد. اگر عدد روی صفر یا مقدار بسیار پایین ثابت بماند، خازن اتصال کوتاه شده است. در ادامه اگر از همان ابتدا OL نمایش داده شود و مقدار مقاومت تغییری نکند، احتمال قطع بودن اتصال داخلی و معیوب بودن خازن وجود دارد.
حالت بوق یا تست اتصال کوتاه مولتیمتر برای تشخیص اتصالیهای خطرناک کاربرد دارد. مولتیمتر را روی حالت بیزر قرار دهید و پرابها را بین پایههای C و HERM یا C و FAN بگذارید. در این حالت نباید صدای بوق ممتد شنیده شود؛ البته ممکن است بلافاصله پس از اتصال، بوق کوتاهی به دلیل شارژ اولیه خازن ایجاد شود که طبیعی است.
در مرحله بعد، نشتی خازن به بدنه را تحلیل کنید. یک پراب را به پایه C و پراب دیگر را به قسمت بدون رنگ یا اکسید بدنه آلومینیومی خازن متصل کنید. اگر مولتیمتر بوق زد، عایق داخلی خازن آسیب دیده و احتمال نشتی جریان به بدنه وجود دارد؛ بنابراین چنین خازنی خطرناک است و باید از مدار خارج و تعویض شود.
گاهی خازن در حالت خاموش دقیقاً سالم به نظر میرسد، اما هنگام کار و زیر ولتاژ نامی کارایی مناسبی ندارد. در این شرایط باید از کلمپ آمپرمتر استفاده کنید. آمپرمتر انبری را دور سیم مشترک کمپرسور، یعنی سیم متصل به پایه C، قرار دهید. کولر را روشن کنید و جریان راهاندازی را روی نمایشگر ارزیابی کنید. سپس این مقدار را با جریان روتور قفلشده یا LRA درجشده روی پلاک کمپرسور مقایسه کنید. اگر جریان استارت به مقدار LRA نزدیک شود و کمپرسور نتواند راهاندازی شود، ممکن است خازن زیر بار توان لازم برای ایجاد اختلاف فاز را نداشته باشد. این تست به دلیل کار با دستگاه روشن و برقدار، به دقت و رعایت اصول ایمنی نیاز دارد.
برخی تکنسینهای قدیمی، خازن را با دو سیم مستقیماً به برق ۲۲۰ ولت وصل میکنند و سپس پایههای آن را با پیچگوشتی اتصال کوتاه میکنند تا از شدت صدای تقه و جرقه، سلامت خازن را حدس بزنند.
این روش هیچ عدد دقیقی برای مقایسه با مشخصات خازن ارائه نمیدهد و جریان شدید اتصال کوتاه میتواند به دیالکتریک داخلی آن آسیب بزند. علاوه بر این، فشار گازهای داخل خازن ممکن است باعث ترکیدن کلاهک، پاشیدن روغن داغ و آسیب جدی به چشم شود؛ بنابراین با وجود ابزارهای دقیق برای تست خازن، این روش مفصلاً غیراصولی و خطرناک است.
برای تعویض خازن معیوب، ابتدا برق دستگاه را قطع و بار الکتریکی خازن را بهطور ایمن تخلیه کنید و سپس پنل کناری یونیت خارجی را باز کنید؛ خازن معمولاً با یک بست فلزی به بدنه ثابت شده است. پیش از جدا کردن سیمها، از نحوه اتصال فیشها عکس واضحی بگیرید تا هنگام نصب خازن نوین، هر سیم به محل درست خود متصل شود. خازن قدیمی را خارج کرده و خازن بهروز را با همان ظرفیت در جای خود قرار دهید و بست را محکم کنید؛ زیرا لرزش کندانسور میتواند باعث شل شدن اتصالات شود. فیشها را نیز دقیقاً محکم روی پایهها قرار دهید و اگر سرسیمها بر اثر حرارت شل یا آسیبدیدهاند، آنها را تعویض کنید. اتصال سست باعث بیشتر شدن مقاومت، تولید حرارت و در نهایت ذوب شدن سوکت هنگام استارت کمپرسور میشود. در پایان کار سیمها را متصل کرده و قاب دستگاه را ببندید.
نکته مهم: هنگام خریداری خازن تازه، مهمترین مورد ظرفیت آن بر حسب میکروفاراد (μF) است که باید دقیقاً با مقدار درجشده روی خازن قبلی یا پلاک دستگاه یکسان باشد؛ چون تغییر ظرفیت میتواند کارایی کمپرسور یا فن را مختل کند. ولتاژ کاری خازن میتواند برابر یا بیشتر از مقدار اصلی باشد. برای مثال، اگر خازن قبلی ۴۰۰VAC است، میتوانید مدل ۴۵۰VAC با همان ظرفیت را انتخاب کنید. ولتاژ بالاتر فقط تحمل خازن در برابر صعود ولتاژ را بیشتر میکند و به شرط یکسان بودن ظرفیت، برای مدار مشکلی ایجاد نمیکند.
در خازنهای سهپایه، هر سیم باید به پایه مخصوص خود متصل شود. سیم مربوط به سیمپیچ استارت کمپرسور به پایه HERM و سیم مربوط به مدار خازن فن به پایه FAN وصل میشود. پایه C نیز محل اتصال مشترک دو بخش خازن است و سیم تغذیه آن طبق نقشه برق دستگاه به این پایه متصل میشود. اتصال اشتباه این سیمها میتواند باعث استارت نخوردن کمپرسور، کارایی نادرست فن یا حتی آسیب دیدن موتور شود.
به خاطر داشته باشید که رنگ سیمها همیشه قابل اعتماد نیست؛ زیرا ممکن است سیمکشی کولر گازی قبلاً تغییر کرده باشد یا تعمیرکار قبلی از رنگهای متفاوتی استفاده کرده باشد. بنابراین نقشه برق همان دستگاه و علامتهای C ،HERM و FAN روی خازن را ملاک قرار دهید و پس از اتصال سیمها، محکم بودن تمام فیشها را تحلیل کنید.
در این بخش، چند مورد از خطاها و چالشهای رایج هنگام تست و تعویض خازن کولر گازی را ارزیابی میکنیم؛ مواردی که در کارهای تعمیراتی زیاد دیده میشوند و میتوانند باعث تشخیص اشتباه یا تعویض بیدلیل قطعات شوند:
یکی از مواردی که در تعمیر کولر گازی زیاد دیده میشود، نچرخیدن فن کندانسور و شک کردن به خرابی موتور است. وقتی موتور فن با مولتیمتر تحلیل میشود و سیمپیچها سالم هستند، بهتر است خازن هم بهطور جداگانه تست شود. در چنین شرایطی ممکن است ظرفیت بخش FAN خازن دوبل بین پایههای C و FAN افت کرده باشد، در حالی که بخش مربوط به کمپرسور هنوز سالم است. با تعویض خازن، فن دوباره بهدرستی راهاندازی میشود و نیازی به تعمیر یا تعویض موتور نیست.
نکته مهم: اگر کمپرسور روشن میشود اما فن کولر گازی کار نمیکند، قبل از باز کردن موتور، ابتدا ظرفیت بخش FAN خازن را با مولتیمتر مرور کنید.
گاهی هنگام تست یک خازن دوبل ۵۰/۵ میکروفاراد مشخص میشود ظرفیت بخش ۵ میکروفارادی فن بهشدت افت یافته، اما بخش ۵۰ میکروفارادی کمپرسور همچنان در محدوده مناسب قرار دارد. در این حالت، بعد از اطمینان از سالم بودن موتور و سیمکشی، لازم نیست همیشه کل خازن دوبل تعویض شود. اگر مدار دستگاه اجازه دهد، میتوان برای بخش معیوب از یک خازن تکظرفیتی ۵ میکروفاراد با مشخصات مناسب استفاده کرد و بخش سالم خازن اصلی را در مدار نگه داشت.
نکته مهم: اگر فقط یکی از بخشهای خازن دوبل افت ظرفیت داشته باشد، ابتدا خرابی همان بخش را با تست ظرفیت و مرور موتور و سیمکشی تأیید کنید. استفاده از خازن جداگانه نیز باید با مشخصات و نقشه مدار دستگاه سازگار باشد.
یکی از دلایلی که باعث میشود خازن تعویضشده دوباره در مدت کوتاهی آسیب ببیند، توجه نکردن به وضعیت فیشها و سرسیمهاست. اگر فیش متصل به سیم کمپرسور از قبل بر اثر حرارت گشاد یا سیاه شده باشد، اتصال مناسبی ایجاد نمیکند. این اتصال ضعیف مقاومت و گرمای زیادی در محل ترمینال ایجاد میکند و ممکن است حتی ترمینال خازن بهروز را نیز ذوب کند.
نکته مهم: قبل از نصب خازن تازه، فیشهای شل، سوخته یا سولفاته را تحلیل و در صورت نیاز تعویض کنید؛ زیرا یک اتصال معیوب میتواند حتی خازن سالم را نیز در مدت کوتاهی دچار مشکل کند.
اگر به مباحث فنی سیستمهای تهویه علاقهمندید و میخواهید با فرصتهای شغلی و میزان درآمد این حوزه بیشتر آشنا شوید، پیشنهاد میکنیم مقاله درآمد شغل نصب و تعمیر کولر گازی را نیز مطالعه کنید.
نوشته آموزش تست خازن کولر گازی اولین بار در آموزشگاه فنی و حرفه ای فن آموزان. پدیدار شد.
جزئیات مهم و نکات قابل توجه درباره کنید در متن مقاله بررسی شده است.
در این مطلب اطلاعات، جزئیات و نکات مرتبط با آموزش تست خازن کولر گازی بررسی شده است.
جدیدترین اطلاعات و تغییرات مربوط به خازن در این گزارش ارائه شده است.
برچسب:
نویسنده: امیر علوی